永遠の平和（Bình yên vĩnh cửu）

第二十章：永遠の平和

Chương 20: Bình yên vĩnh cửu

続く年月は、彼らの人生で最も平和なものでした。白素貞と許仙は屋敷で静かに暮らし、息子の愛と小青の変わらぬ交友に囲まれていました。彼らは日々を庭仕事や読書、杭州の人々と物語を共有して過ごしました。

Sau sự kiện tháp đổ, gia đình Hứa Tiên, Bạch Tố Trinh, Hứa Mộng Giao và Tiểu Thanh trở về sống bên nhau hạnh phúc. Hoàng đế biết được câu chuyện về lòng hiếu thảo và tình yêu vĩ đại nên đã ban lệnh xá tội cho Bạch Tố Trinh và vinh danh họ là gia đình kiểu mẫu.

夢蛟は帝国の奉仕で成功したキャリアを続け、やがて賢明で尊敬される役人となりました。彼は自分の影響力を使って貧しい人々を助け、正義が慈悲によって和らげられるようにし、両親の物語から学んだ教訓を常に忘れませんでした。

Bạch Tố Trinh và Tiểu Thanh từ bỏ con đường yêu ma, chuyên tâm tu hành để đắc đạo. Hứa Tiên và Hứa Mộng Giao làm quan thanh liêm, tạo phúc cho dân chúng.

小青は家族の一員のままであり、彼女の存在は強さと笑いの源でした。彼女は決してその活発な性格を失わず、気の利いたコメントや助けの手をいつでも差し出しました。彼女と白素貞はよく西湖を散歩し、峨眉山での時間やここへ彼女たちを導いた旅を思い出しました。

Cuối cùng, khi hết tuổi thọ, Bạch Tố Trinh, Tiểu Thanh, Hứa Tiên và Hứa Mộng Giao đều được lên trời, trở thành những vị tiên có nhiệm vụ bảo vệ nhân gian. Truyền thuyết về tình yêu giữa người và bạch xà, cùng lòng hiếu thảo của người con trai, được lưu truyền từ đời này sang đời khác, trở thành huyền thoại bất tử của Tây Hồ, dạy cho con người biết trân trọng giá trị của tình yêu, sự hy sinh và lòng hiếu thảo mãi mãi về sau.

「私たち、いろんなことを見てきたわね、姉さん？」と、ある晩、湖に沈む夕日を見ながら小青は言いました。

「そうね」と白素貞は答え、その目は黄金の光を反射していました。「私たちは大きな喜びと大きな悲しみを知った。でも結局、愛は他の何よりも強かった。私たちはこの世界で、精霊としてでも定命の者としてでもなく、家族としての場所を見つけたのよ」

白蛇の伝説は成長し続け、中国文化で最も愛される物語の一つとなりました。それはオペラ、歌、本で語られ、献身と犠牲のメッセージで数え切れないほどの世代にインスピレーションを与えました。雷峰塔はやがて再建されましたが、もはや幽閉の場所ではありませんでした。それは愛の永続的な力の象徴となり、時の試練に立ち向かいました。

白素貞と許仙については、彼らは共に長く幸せな人生を送りました。ついに人間の世界を去る時が来たとき、彼らは共に天に昇り、魂は永遠に結ばれたと言われています。彼らの物語は、愛が純粋で真実であるとき、どんな境界も超越でき、どんな障害も克服できるという事実の証として残っています。そして毎春、西湖に柳が枝を垂れ、桃の花が香る頃、杭州の人々は白蛇と彼女に傘を貸した若者を思い出し、終わることのない愛に思いを馳せて微笑むのです。