ついに平和（สันติในที่สุด）

嵐が丘 - 第20章

Wuthering Heights - บทที่ 20

ムーアの平和

ความสงบบนทุ่งมัวร์

長い年月が経ち、ディーン夫人は嵐が丘の裏の丘に座り、ムーアに沈む夕日を見ていた。彼女は今やとても年老いており、白髪が風になびいていたが、彼女の頭はまだはっきりしており、心は安らかだった。

หลายปีต่อมา คุณนายดีนนั่งอยู่บนเนินเขาหลัง Wuthering Heights ดูพระอาทิตย์ตกดินเหนือทุ่งมัวร์ ตอนนี้เธอแก่มากแล้ว ผมขาวปลิวไสวไปตามลม แต่สติสัมปชัญญะยังแจ่มใส และจิตใจสงบสุข

彼女は嵐が丘で過ごしたすべての年月、知っていたすべての人々、そして目撃したすべての物語について考えた。彼女はキャサリンとヒースクリフの野生的で情熱的な愛を思い出し、キャシーとヘアトンの穏やかで永続的な愛を思い出した。

เธอคิดถึงปีเวลาทั้งหมดที่ใช้ชีวิตที่ Wuthering Heights ผู้คนทั้งหมดที่เธอรู้จัก และเรื่องราวทั้งหมดที่เธอเป็นประจักษ์พยาน เธอจำความรักอันป่าเถื่อนและเร่าร้อนของแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์ได้ และจำความรักที่อ่อนโยนและยั่งยืนของแคธี่และแฮร์ตันได้

全く異なる二種類の愛だが、どちらもそれぞれの方法で強力だった。キャサリンとヒースクリフの愛は破壊的で、その道にあるすべてのものを焼き尽くした。キャシーとヘアトンの愛は癒しであり、周囲のすべての人に命と希望をもたらした。

ความรักสองแบบที่แตกต่างกันมาก แต่ทรงพลังในแบบของตัวเอง ความรักของแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์เป็นการทำลายล้าง เผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้า ความรักของแคธี่และแฮร์ตันเป็นการเยียวยา นำชีวิตและความหวังมาสู่ทุกคนรอบตัว

眼下には、子供たちが庭で遊んでいるのが見えた。彼らは彼女が物語を語った人々のひ孫たちであり、過去の闇については何も知らなかった。彼らにとって、嵐が丘はただの家であり、温かさと愛の場所だった。

เบื้องล่าง เธอเห็นเด็กๆ เล่นกันในสวน พวกเขาเป็นเหลนของคนที่เธอเล่าเรื่องให้ฟัง และพวกเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความมืดมนในอดีต สำหรับพวกเขา Wuthering Heights เป็นแค่บ้าน สถานที่แห่งความอบอุ่นและความรัก

ディーン夫人は微笑んだ。憎しみと復讐の連鎖はついに断ち切られた。ヒースクリフの怒りは彼と共に死に、新しい世代は憎しみではなく愛を選んだ。

คุณนายดีนยิ้ม วงจรแห่งความเกลียดชังและการแก้แค้นถูกทำลายลงในที่สุด ความโกรธของฮีธคลิฟฟ์ตายไปพร้อมกับเขา และคนรุ่นใหม่เลือกความรักแทนความเกลียดชัง

風がムーアを吹き抜け、野花の香りと遠くの鳥の声を運んできた。それは平和な音で、かつて嵐の夜に嵐が丘を打ちつけた唸る風とは大違いだった。

ลมพัดผ่านทุ่งมัวร์ นำกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าและเสียงนกร้องไกลๆ มาด้วย เป็นเสียงที่เงียบสงบ แตกต่างจากลมหวีดหวิวที่เคยซัดกระหน่ำ Wuthering Heights ในคืนพายุ

ディーン夫人はゆっくりと立ち上がり、家へと戻った。太陽は沈み、大地に長い影を落としていた。しかし影は暗く脅威的なものではなかった。それらはただの影であり、また一つの美しい一日の終わりを告げるものだった。

คุณนายดีนลุกขึ้นช้าๆ และเดินกลับบ้าน พระอาทิตย์กำลังตกดิน ทอดเงายาวพาดผ่านผืนดิน แต่เงาเหล่านั้นไม่มืดมนและน่ากลัว มันเป็นแค่เงา บอกเวลาสิ้นสุดของวันที่สวยงามอีกวัน

嵐が丘の中では、家族が夕食のために集まっていた。笑いと会話、火の温かさとおいしい食べ物の匂いがあった。ディーン夫人は彼らに加わり、この平和で愛に満ちた家族の一員であることを幸せに思った。

ภายใน Wuthering Heights ครอบครัวกำลังรวมตัวกันเพื่อรับประทานอาหารเย็น มีเสียงหัวเราะและบทสนทนา ความอบอุ่นของไฟและกลิ่นหอมของอาหารรสเลิศ คุณนายดีนเข้าร่วมกับพวกเขา มีความสุขที่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวที่สงบสุขและเปี่ยมรักนี้

彼女は最後にもう一度キャサリンとヒースクリフのことを考えた。村人たちがささやくように、彼らの幽霊は確かにムーアを歩いているのかもしれない。しかしもしそうだとしても、彼らはもはや落ち着きがなく怒っているわけではない。彼らはついに安らぎを見つけ、生きている者たちを見守り、彼らの物語が闇の中で終わらなかったことを知って満足しているのだ。

เธอคิดถึงแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์เป็นครั้งสุดท้าย บางทีผีของพวกเขาอาจเดินอยู่บนทุ่งมัวร์จริงๆ อย่างที่ชาวบ้านกระซิบกัน แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่ได้กระวนกระวายและโกรธแค้นอีกต่อไป พวกเขาพบความสงบสุขในที่สุด เฝ้าดูคนเป็น พอใจที่ได้รู้ว่าเรื่องราวของพวกเขาไม่ได้จบลงในความมืดมน

嵐が丘はついに平和になり、ムーアは静かで、愛は憎しみに勝利した。

Wuthering Heights สงบสุขในที่สุด และทุ่งมัวร์ก็เงียบสงบ และความรักได้ชัยชนะเหนือความเกลียดชัง

おわり。

จบบริบูรณ์