ヒースクリフの最期（จุดจบของฮีธคลิฟฟ์）

嵐が丘 - 第19章

Wuthering Heights - บทที่ 19

遺産

มรดก

年月が経ち、キャシーとヘアトンは一緒に幸せな生活を築いた。彼らには子供ができ、子供たちは二つの家で育ち、嵐が丘とスラッシュクロス・グランジの間を走り回り、ムーアの自由を楽しんだ。

หลายปีผ่านไป แคธี่และแฮร์ตันสร้างชีวิตที่มีความสุขด้วยกัน พวกเขามีลูกๆ ที่เติบโตขึ้นในบ้านสองหลัง วิ่งเล่นระหว่าง Wuthering Heights และ Thrushcross Grange เพลิดเพลินกับอิสรภาพของทุ่งมัวร์

ディーン夫人は年老い、子供たちが遊ぶのを見守りながら、過去の暗い日々を思い出していた。彼女は彼らに先祖の話をしたが、最も暗い時期でさえ生き残った愛と勇気という、良い部分に焦点を当てた。

คุณนายดีนแก่ตัวลงและเฝ้าดูลูกหลานวิ่งเล่น รำลึกถึงวันคืนอันมืดมนในอดีต เธอเล่าเรื่องบรรพบุรุษให้พวกเขาฟัง แต่เน้นส่วนดีๆ ความรักและความกล้าหาญที่รอดพ้นแม้ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด

子供たちはヒースクリフとキャサリンの話に魅了されたが、彼らはそれらの物語の闇を理解していなかった。彼らにとって、これらは自分たちの幸せな生活とは何の関係もない、おとぎ話のような過去の物語に過ぎなかった。

เด็กๆ หลงใหลในเรื่องราวของฮีธคลิฟฟ์และแคทเธอรีน แต่ไม่เข้าใจความมืดมนของนิทานเหล่านั้น สำหรับพวกเขา นี่เป็นแค่เรื่องเล่าจากอดีต เหมือนนิทานก่อนนอน ไม่มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตที่มีความสุขของพวกเขา

キャシーとヘアトンは子供たちが十分な教育を受けるようにした。彼らは、学び成長する機会を否定され、ヘアトンが苦しんだように子供たちが苦しむことを望まなかった。子供たちは最高の学校に通い、ムーアの外の世界について学んだ。

แคธี่และแฮร์ตันดูแลให้ลูกๆ ได้รับการศึกษาที่ดี พวกเขาไม่อยากให้ลูกลำบากเหมือนแฮร์ตัน ที่ถูกปิดกั้นโอกาสในการเรียนรู้ เด็กๆ ได้ไปโรงเรียนที่ดีที่สุดและเรียนรู้เกี่ยวกับโลกภายนอกทุ่งมัวร์

嵐が丘とスラッシュクロス・グランジはもはや暗く不幸な場所ではなかった。そこは光と笑い、子供たちの声と家族の温かさで満たされていた。幽霊と復讐の古い物語は忘れ去られ、愛と希望の新しい物語に取って代わられた。

Wuthering Heights และ Thrushcross Grange ไม่ใช่สถานที่มืดมนและไม่มีความสุขอีกต่อไป เต็มไปด้วยแสงสว่างและเสียงหัวเราะ เสียงของเด็กๆ และความอบอุ่นของครอบครัว เรื่องราวเก่าๆ เกี่ยวกับผีและการแก้แค้นถูกลืมเลือน แทนที่ด้วยเรื่องราวใหม่ๆ เกี่ยวกับความรักและความหวัง

ディーン夫人はよくキャサリンとヒースクリフのことを考えた。彼女は、もし彼らが家がどのように変わったかを見ることができたらどう思うだろうかと考えた。彼らは怒るだろうか、それとも苦しみが終わったことを喜ぶだろうか？

คุณนายดีนมักนึกถึงแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์ เธอสงสัยว่าพวกเขาจะคิดอย่างไรถ้าเห็นว่าบ้านเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร พวกเขาจะโกรธ หรือจะดีใจที่ความทุกข์ทรมานสิ้นสุดลง?

彼女は彼らが喜ぶだろうと考えるのが好きだった。あんなにも情熱的に愛したキャサリンは、娘の子供たちが愛と平和の中で暮らしているのを見て幸せになるだろうと。そしてあんなにも苦しんだヒースクリフは、憎しみの連鎖が断ち切られたことを知ってついに安らぎを見つけるだろうと。

เธอชอบคิดว่าพวกเขาจะดีใจ ที่แคทเธอรีน ผู้ซึ่งรักอย่างเร่าร้อน จะมีความสุขที่เห็นลูกหลานของลูกสาวใช้ชีวิตด้วยความรักและความสงบ และฮีธคลิฟฟ์ ผู้ซึ่งทนทุกข์มามาก จะพบความสงบในที่สุดที่รู้ว่าวงจรแห่งความเกลียดชังถูกทำลายลงแล้ว

嵐が丘の遺産はもはや復讐と破壊のものではなかった。それは今や愛と希望の遺産であり、世代から世代へと受け継がれ、年を追うごとに強くなっていった。

มรดกของ Wuthering Heights ไม่ใช่การแก้แค้นและการทำลายล้างอีกต่อไป แต่เป็นมรดกแห่งความรักและความหวัง ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น แข็งแกร่งขึ้นในแต่ละปีที่ผ่านไป