嵐が丘（วูเธอริง ไฮตส์）

嵐が丘 - 第2章

Wuthering Heights - บทที่ 2

夜の幽霊

ผีในยามค่ำคืน

昨日の午後は霧がかかり寒かった。私はヒースと泥の中を歩いて嵐が丘へ行く代わりに、書斎の暖炉のそばで過ごそうかと半ば思っていた。

บ่ายวานนี้อากาศเริ่มมีหมอกและหนาวเย็น ฉันลังเลใจว่าจะใช้เวลาอยู่ข้างเตาผิงในห้องทำงาน แทนที่จะลุยผ่านทุ่งหญ้าและโคลนไปยัง Wuthering Heights

「手紙を持ってきてくれたのかね、ディーン夫人からの？」と主人は言った。

'คุณคงนำจดหมายมาให้ผมกระมัง' เจ้าบ้านของฉันกล่าว 'จากคุณนายดีนหรือ?'

「いいえ」と私は答えた。

'เปล่าครับ' ฉันตอบ

「田舎には慣れていないようだね、訛りで分かるよ」と彼は言った。「どこから来たんだ？」

'คุณไม่คุ้นเคยกับชนบท ผมบอกได้จากสำเนียงของคุณ' เขากล่าว 'คุณมาจากไหน?'

「南からです」

'จากทางใต้ครับ'

彼は窓際に行き、目で高さを測ってから私を見た。

เขาเดินไปที่หน้าต่าง กะความสูงด้วยสายตา แล้วหันมามองฉัน

「もしここに滞在するなら、私はしばらくの間あなたの家主の隣人になるでしょう。名前を教えていただけますか？」

'ถ้าคุณอยู่ที่นี่ ผมคงจะเป็นเพื่อนบ้านของเจ้าของที่ดินของคุณไปอีกสักพัก คุณจะบอกชื่อของคุณให้ผมทราบได้ไหม?'

「ロックウッドです」と私は答えた。「そしてあなたはヒースクリフさんですか？」

'คุณล็อควูดครับ' ฉันตอบ 'และของคุณคือคุณฮีธคลิฟฟ์ใช่ไหมครับ?'

「ヒースクリフだ」と彼は答えた。

'ฮีธคลิฟฟ์' เขาตอบ

「奥様はご存命ですか？」

'และภรรยาของคุณยังมีชีวิตอยู่ ผมสันนิษฐานว่า?'

「妻は死んだ」

'ภรรยาของผมเสียชีวิตแล้ว'

その夜、奇妙なことが起こった。私は窓の音で目が覚めた。以前、風の強い天気の時に聞いたことがあったので、モミの木の枝が窓ガラスを叩いているのだと思った。私はそれを静かにさせようと決心し、サッシを引いた。

คืนนั้น มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น ฉันตื่นขึ้นเพราะเสียงที่หน้าต่าง ฉันจินตนาการว่าเป็นกิ่งสนที่เคาะกระจก อย่างที่เคยได้ยินในวันที่ลมแรงมาก่อน ฉันตัดสินใจจะทำให้มันเงียบ และดึงบานหน้าต่าง

しかし、それは枝ではなかった！ 小さく青白い手と、子供の顔が窓から覗いていた。

แต่มันไม่ใช่กิ่งไม้! มือเล็กๆ ซีดๆ และใบหน้าของเด็กมองผ่านหน้าต่างเข้ามา

「入れて！ 入れて！」と声が叫んだ。

'ให้ฉันเข้าไป! ให้ฉันเข้าไป!' เสียงหนึ่งร้อง

「誰だ？」と私はカーテンを引きながら尋ねた。

'เธอเป็นใคร?' ฉันถาม ดึงผ้าม่านกลับ

「いや、入れないわよ！」彼女は私を見て言った。「私は20年間浮浪者だったのよ」

'ไม่ คุณจะไม่ทำอย่างนั้น!' เธอพูดเมื่อเห็นฉัน 'ฉันเร่ร่อนมาตลอดยี่สิบปี'

幽霊は窓ガラスを叩き続けた。私は恐怖を感じ、助けを求めて叫んだ。

ผียังคงเคาะที่กระจก ฉันรู้สึกหวาดกลัวและตะโกนเรียกให้ช่วย

「どうしたんだ？」と下からヒースクリフが叫んだ。

'เกิดอะไรขึ้น?' ฮีธคลิฟฟ์ตะโกนถามจากข้างล่าง

「あなたの窓に誰かいますよ」と私は答えた。

'มีใครบางคนอยู่ที่หน้าต่างของคุณครับ' ฉันตอบ

ヒースクリフは窓を開けたが、そこには何もなかった。彼は失望したようだった。彼は階段を駆け下りた。

ฮีธคลิฟฟ์เปิดหน้าต่าง แต่ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น เขาดูผิดหวัง เขารีบวิ่งลงบันไดไป

翌朝、私はディーン夫人に幽霊について尋ねた。彼女は青ざめて怯えているように見えた。

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันถามคุณนายดีนเรื่องผี เธอหน้าซีดและดูหวาดกลัว

「キャサリン・アーンショウでした」と彼女は言った。「ヒースクリフ氏の愛する人です。彼女はずっと昔に亡くなりましたが、彼女の魂は一度も嵐が丘を離れていません」

'นั่นคือแคทเธอรีน เอิร์นชอว์' เธอกล่าว 'คนรักของคุณฮีธคลิฟฟ์ เธอเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว แต่วิญญาณของเธอไม่เคยจาก Wuthering Heights ไปเลย'

私は呆然とした。本物の幽霊！ イングランドで！ しかも家主の家で！

ฉันตะลึง ผีจริงๆ! ในอังกฤษ! และในบ้านเจ้าของที่ดินของฉัน!

「出て行かなければなりません」とディーン夫人は切迫した様子で言った。「ヒースクリフ氏はあなたが彼女を見たことを好まないでしょう」

'คุณต้องไปจากที่นี่' คุณนายดีนกล่าวอย่างเร่งด่วน 'คุณฮีธคลิฟฟ์จะไม่ชอบที่คุณเห็นเธอ'

しかし私は好奇心旺盛だった。このキャサリンとヒースクリフについてもっと知りたかった。そして私は留まり、私の好奇心が嵐が丘の暗い歴史へと私を導くことになるとはほとんど知らずにいた。

แต่ฉันอยากรู้อยากเห็น ฉันต้องการรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับแคทเธอรีนคนนี้และเกี่ยวกับฮีธคลิฟฟ์ และดังนั้น ฉันจึงอยู่ต่อ โดยไม่รู้เลยว่าความอยากรู้อยากเห็นของฉันจะนำพาฉันไปสู่ประวัติศาสตร์อันมืดมนของ Wuthering Heights