ウィリアム（วิลเลียม）

息子と恋人 - 第4章

ลูกชายและคนรัก - บทที่ 4

ポールの芸術的才能がはっきりと現れ始めた。彼は絵を描くことが大好きで、自分の部屋で村の周りの田舎の風景を描くのに何時間も費やした。

พรสวรรค์ทางศิลปะของพอลเริ่มปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน เขารักการวาดภาพและระบายสี ใช้เวลาหลายชั่วโมงในห้องของเขาสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ชนบทรอบๆ หมู่บ้านของพวกเขา

ガートルードは息子の才能を誇りに思っていた。彼女は彼の中に洗練の兆し、彼が荒々しい炭鉱夫の子供たちとは違うという証拠を見た。

เกอร์ทรูดภูมิใจในพรสวรรค์ของลูกชาย เธอเห็นในตัวเขาถึงสัญญาณแห่งความมีรสนิยมของเธอ เป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาแตกต่างจากลูกหลานที่หยาบกระด้างของคนงานเหมือง

「ポールは芸術家になるわ」と彼女は友人たちに言った。「彼はこの生活から抜け出すのよ。」

"พอลจะเป็นศิลปิน" เธอบอกกับเพื่อนๆ ของเธอ "เขาจะหนีไปจากชีวิตแบบนี้"

しかし、ウォルターにはこれが理解できなかった。芸術は彼にとって時間の無駄に思えた。「絵を描くことでどうやって飯が食えるんだ？」と彼は尋ねた。「あいつは手に職をつける必要がある。」

แต่วอลเตอร์ไม่สามารถเข้าใจเรื่องนี้ได้ ศิลปะดูเหมือนเป็นการเสียเวลาสำหรับเขา "การวาดภาพจะเอาอาหารมาวางบนโต๊ะได้อย่างไร" เขาถาม "เขาต้องเรียนรู้อาชีพ"

この意見の不一致は、彼らを引き離すもう一つの要因だった。ウォルターは実用的な仕事、家族を養うためにお金を稼ぐことを信じていた。ガートルードはより高いもの、教育、文化、美しさを信じていた。

ความขัดแย้งนี้เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้พวกเขาห่างเหินกัน วอลเตอร์เชื่อในการทำงานจริง ในการหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว เกอร์ทรูดเชื่อในสิ่งที่สูงส่งกว่านั้น ในเรื่องของการศึกษา วัฒนธรรม และความงาม

ポールは板挟みになっていた。彼は父親を愛していたが、母親が彼に抱く夢も愛していた。

พอลติดอยู่ตรงกลาง เขารักพ่อของเขา แต่เขาก็รักความฝันที่แม่มีให้เขาด้วย

「両方できるかもしれない」と彼は考えた。「働いて、絵も描けるかもしれない。」

"บางทีผมอาจจะทำได้ทั้งสองอย่าง" เขาคิด "บางทีผมอาจจะทำงานและวาดภาพไปด้วยได้"

彼は手術器具を作る工場で仕事を見つけた。仕事は退屈で繰り返しの多いものだったが、給料は良かった。ポールは暇な時間を使って芸術を続け、田舎に行ってスケッチをしたり、知っている人々の顔を描いたりした。

เขาหางานทำในโรงงานผลิตเครื่องมือศัลยกรรม งานนั้นน่าเบื่อและซ้ำซาก แต่มันได้เงินดี พอลใช้เวลาว่างเพื่อทำงานศิลปะต่อไป ออกไปวาดภาพสเก็ตช์ในชนบท วาดใบหน้าของผู้คนที่เขารู้จัก

ガートルードは彼が仕事を持っていることを喜んだが、工場のことについては心配していた。「あれはあの子の精神を破壊してしまう」と彼女は言った。「あの子を他の皆と同じにしてしまうわ。」

เกอร์ทรูดดีใจที่เขามีงานทำ แต่เธอกังวลเกี่ยวกับโรงงาน "มันจะทำลายจิตวิญญาณของเขา" เธอกล่าว "มันจะทำให้เขาเป็นเหมือนคนอื่นๆ"

しかしポールはそれほど気にしていなかった。彼は自分自身を養い、自立することを学んでいた。それでも彼の心の中では、母親の夢にしがみついていた。自分が単なる別の工場のもう一人の労働者以上のものになるという夢に。

แต่พอลไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขากำลังเรียนรู้ที่จะเลี้ยงดูตัวเอง เพื่อที่จะเป็นอิสระ และในใจของเขา เขายึดมั่นในความฝันของแม่ — ว่าเขาจะเป็นมากกว่าแค่คนงานอีกคนในโรงงานอีกแห่ง