沈没（การจม）

第16章：沈没

บทที่ 16: การจม

ピークォド号はゆっくりと暗い海に沈んでいった。乗組員はできる限りのものを救おうと、浮かんでいる木片や物資を掴んだ。私たちを世界中に運んでくれた船は永遠に消えてしまった。

เรือพีควอดจมลงอย่างช้าๆ สู่มหาสมุทรที่มืดมิด ลูกเรือตะเกียกตะกายเพื่อรักษาชีวิต คว้าเศษไม้และเสบียงที่ลอยอยู่ เรือที่พาเราข้ามโลกได้หายไปตลอดกาล

私は水の中にいて、水面に留まろうともがいていた。私の周りでは、男たちが助けを求めて叫び、浮かんでいられるものなら何にでも手を伸ばしていた。私たちの職場であった海は、今や私たちの墓場となった。

ผมพบว่าตัวเองอยู่ในน้ำ ดิ้นรนเพื่อให้ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ รอบตัวผม ผู้คนร้องขอความช่วยเหลือและเอื้อมมือคว้าอะไรก็ตามที่ทำให้พวกเขาลอยได้ มหาสมุทรซึ่งเคยเป็นที่ทำงานของเรา ตอนนี้กลายเป็นหลุมฝังศพของเรา

混乱の中で、私はクイークェグが私に向かって泳いでくるのを見た。彼は手を伸ばし、別の船員のために用意されていた浮かぶ棺桶に私を引き寄せた。私たちは一緒に、海の広大な虚無の中でこのありそうもない避難所にしがみついた。

ท่ามกลางความโกลาหล ผมเห็นควีเคว็กว่ายน้ำตรงมาหาผม เขาเอื้อมมือมาและดึงผมไปยังโลงศพที่ลอยอยู่ที่เตรียมไว้สำหรับกะลาสีอีกคน เราเกาะที่หลบภัยที่ไม่น่าจะเป็นไปได้นี้ด้วยกันท่ามกลางความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ของทะเล