感謝（ความกตัญญู）

第17章：感謝

บทที่ 17: ความกตัญญู

年月が経つにつれて、私は感謝の気持ちをますます理解するようになりました。私が困難な時に助けてくれた人々に感謝し、私が混乱している時に導いてくれた人々に感謝しました。彼らがいなければ、私は今日の私にはなれなかったでしょう。私はまた、私を傷つけた人々にも感謝しました。なぜなら、彼らは私をより強くしてくれたからです。すべての挫折は私を成長させ、すべての失敗は私に教訓を教えてくれました。

หลายปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าเข้าใจความกตัญญูมากขึ้นเรื่อยๆ ข้าพเจ้าขอบคุณผู้ที่ช่วยเหลือข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ามีความยากลำบาก และข้าพเจ้าขอบคุณผู้ที่นำทางข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้าสับสน หากไม่มีพวกเขา ข้าพเจ้าก็คงไม่สามารถมาถึงจุดนี้ในวันนี้ได้ ข้าพเจ้ายังขอบคุณคนที่ทำร้ายข้าพเจ้าด้วย เพราะพวกเขาทำให้ข้าพเจ้าแข็งแกร่งขึ้น ความพ่ายแพ้ทุกครั้งทำให้ข้าพเจ้าเติบโต และความล้มเหลวทุกครั้งได้สอนบทเรียนให้ข้าพเจ้า

最も重要なことは、私は人生そのものに感謝したことです。人生には苦痛や困難がありますが、毎日は天からの贈り物です。私の人生を使って意味のあることをし、この世界が私に与えてくれたすべてに恩返しをしたいと思っています。私の子供たちもこれを理解し、この原則に従って生きることを願っています。

ที่สำคัญกว่านั้น ข้าพเจ้าขอบคุณชีวิตนั่นเอง แม้ว่าจะมีความเจ็บปวดและความยากลำบากในชีวิต แต่ทุกวันคือของขวัญจากสวรรค์ ข้าพเจ้าหวังว่าจะใช้ชีวิตของข้าพเจ้าเพื่อทำสิ่งที่มีความหมายและตอบแทนทุกสิ่งที่โลกนี้มอบให้ข้าพเจ้า ข้าพหวังว่าลูกๆ ของข้าพเจ้าจะสามารถเข้าใจสิ่งนี้และดำเนินชีวิตตามหลักการนี้ได้