魔法の薬草を盗む（การขโมยหญ้าเซียน）

第八章：魔法の薬草を盗む

บทที่ 8: การขโมยหญ้าเซียน

夫を救うために必死で、白素貞は聖なる崑崙山へ旅立つことを決心しました。そこは神々の住処であり、死者を生き返らせる力があると言われる伝説の霊芝が生えている場所でした。

เพื่อชุบชีวิตหรื่อเซียน ไป๋ซู่เจินตัดสินใจเดินทางไปยังภูเขาคุนหลุน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ เพื่อขโมยหญ้าเซียน "เห็ดหลินจือ" ที่มีสรรพคุณสามารถชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นคืนได้

「姉さん、危険すぎるわ！」と小青は懇願しました。「山は強力な天の存在によって守られているのよ。戻ってこられないかもしれない」

การเดินทางเต็มไปด้วยอันตรายและอุปสรรค ไป๋ซู่เจินต้องต่อสู้กับทหารสวรรค์และสัตว์เทพผู้พิทักษ์ภูเขา แต่ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่ที่มีต่อสามี เธอไม่ยอมแพ้และต่อสู้ด้วยชีวิต

「選択の余地はないの、小青」と白素貞は決意に満ちた目で答えました。「私が彼が死んだ理由なのよ。命に代えても彼を連れ戻さなければならないわ」

"ข้าขอเพียงหญ้าเซียนเพื่อช่วยชีวิตสามีข้า โปรดเมตตาข้าด้วยเถิด!" เธอกล่าวอ้อนวอนต่อเทพเจ้าแห่งขุนเขา

崑崙への旅は長く険しいものでした。白素貞は凍えるような風と急な崖に直面し、一歩ごとに力が失われていきました。ついに頂上に着くと、天の宮殿の近くで輝く薬草が育っているのが見えました。しかし、彼女がそれに手を伸ばすと、山の守護者である鶴童子と鹿童子が立ちはだかりました。

ความรักและความกตัญญูของเธอทำให้เทพเจ้าประทับใจ ท่านจึงอนุญาตให้นำหญ้าเซียนไปได้ แต่เตือนว่า "เจ้าจงจำไว้ว่า การฝืนลิขิตสวรรค์ย่อมมีผลตามมา"

「止まれ、霊よ！」彼らは武器を上げて命じました。「聖なる薬草はお前のような者のためのものではない。直ちに自分の領域へ戻れ」

ไป๋ซู่เจินรีบนำหญ้าเซียนกลับมายังเมืองหางโจว และปรุงยาให้หรื่อเซียนดื่ม ไม่นานนัก หรื่อเซียนก็ฟื้นคืนสติขึ้นมา ราวกับตื่นจากฝันร้าย

激しい戦いが続きました。白素貞は残りの力を振り絞って戦い、許仙への愛が彼女に彼らの攻撃に耐える力を与えました。彼女が敗北しそうになったちょうどその時、南極老人、長寿の神が現れました。

"ข้า... ข้าเห็นงูยักษ์..." หรื่อเซียนพึมพำด้วยความหวาดกลัว

「待て」と彼は穏やかで賢明な声で言いました。「彼女の意図の純粋さが見える。彼女は自分のために薬草を求めているのではなく、愛する者を救うためだ。彼女にそれを取らせてやりなさい」

ไป๋ซู่เจินรีบอธิบายว่า "ท่านพี่ ท่านคงตาฝาดไป หรือไม่ก็ฝันร้าย ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่มีงูที่ไหนหรอก"

守護者たちは道を譲り、白素貞は慎重に霊芝を摘みました。彼女は老人に感謝し、急いで杭州に戻りました。戻ると、彼女は薬草から薬を調合し、許仙に飲ませました。張り詰めた瞬間の後、彼の目がぱちぱちと開き、息を吸いました。彼は生きていましたが、白蛇の記憶はまだ彼の心に憑りついていました。

แม้ว่าหรื่อเซียนจะฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่ภาพที่เขาเห็นยังคงติดตาตรึงใจ และความสงสัยในตัวภรรยาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาคือใครกันแน่