薬屋の開店（การเปิดร้านขายยา）

第五章：薬屋の開店

บทที่ 5: การเปิดร้านขายยา

人生を共にすることになった白素貞と許仙は、杭州の中心部に自分たちの漢方薬店を開くことにしました。彼らはそれを平和と調和を意味する「保和堂（バオハー・タン）」と名付けました。許仙は伝統的な治療法の知識を持ち込み、白素貞は隠された魔法の力を使って治療の効果を高めました。

เพื่อสร้างฐานะและความมั่นคงให้กับครอบครัว ไป๋ซู่เจินแนะนำให้หรื่อเซียนเปิดร้านขายยา เนื่องจากเขามีความรู้เรื่องสมุนไพรอยู่บ้าง และเธอก็สามารถใช้ความรู้และเวทมนตร์ของเธอในการปรุงยาที่รักษาโรคต่างๆ ได้อย่างชะงัด

「最も貧しい人々でも私たちの助けを得られるようにすべきよ」と、ある朝、棚に薬草の瓶を並べながら白素貞は提案しました。「健康は裕福な人々だけの特権であってはならないわ」

ร้านขายยา "เป่าเหอถัง" จึงถือกำเนิดขึ้น ด้วยความช่วยเหลือของไป๋ซู่เจิน ยาของร้านนี้จึงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเมืองหางโจว ผู้คนต่างหลั่งไหลมารักษาโรคและซื้อยาที่ร้านนี้

許仙は同意して頷きました。「君の言う通りだ、愛しい人。身分に関係なく、すべての人にサービスを提供しよう」

"ท่านหมอหรื่อเซียน ยาของท่านช่างวิเศษนัก ข้าหายจากโรคที่เรื้อรังมานานแล้ว" ชาวบ้านคนหนึ่งกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้ง

新しい店の噂はすぐに街中に広まりました。長年謎の病気に苦しんでいた患者たちが、保和堂を一度訪れただけで奇跡的に治癒しました。人々は白様には「神の手」があるとささやき始め、店は助けを求める人々でいつも賑わっていました。

หรื่อเซียนยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ข้าดีใจที่ได้ช่วยเหลือพวกท่าน แต่เครดิตทั้งหมดต้องยกให้ภรรยาของข้า นางเป็นผู้ปรุงยาเหล่านี้"

小青は客の対応や店の用事を管理するのに忙しくしていました。「商売繁盛ね、姉さん！」と、店を閉めるある晩、彼女は言いました。「人々は姉さんを生き神様と呼んでいるわよ」

ไป๋ซู่เจินทำงานอยู่เบื้องหลังอย่างเงียบๆ คอยช่วยเหลือสามีและดูแลกิจการร้านขายยา จนร้าน "เป่าเหอถัง" กลายเป็นร้านขายยาที่ใหญ่ที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในเมือง

白素貞は微笑みましたが、その目には少し心配の色がありました。「私はただ助けたいだけなの、小青。でも、あまり注目を集めないように気をつけなければならないわ。私たちの力は善のためにあるけれど、人間は理解できないものを疑うことがあるから」

อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จและชื่อเสียงของพวกเขาก็เริ่มดึงดูดความสนใจจากผู้ที่ไม่ประสงค์ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฟาไห่ พระเถระผู้มีอิทธิฤทธิ์ ที่เริ่มสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของปีศาจที่แฝงตัวอยู่ในเมืองหางโจว

彼女の心配にもかかわらず、店は繁盛し続けました。許仙は彼らの成功を非常に誇りに思い、妻の支えに深く感謝していました。彼は彼女を最大の祝福と見なしており、愛する女性が定命の者以外の何かであるとは夢にも思っていませんでした。彼らの生活は完璧で、目的と愛に満ちているように見えました。しかし、街の反対側にある古い金山寺で、法海（ファーハイ）という厳格な僧侶が、人間の世界に属さない強力な霊的存在を感じ始めていました。保和堂の平和が脅かされようとしていました。