傘を借りる（การยืมร่ม）

第三章：傘を借りる

บทที่ 3: การยืมร่ม

翌日、雨は上がり、空気は新鮮で、葉は水滴で輝いていました。白素貞は湖で会った若者のことを考えずにはいられませんでした。彼女は仮住まいの窓辺に座り、紙の傘を壁に立てかけていました。

หลังจากที่ฝนหยุดตก หรื่อเซียนได้มอบร่มให้กับไป๋ซู่เจินและเสี่ยวชิง เพื่อให้พวกเธอใช้เดินทางกลับบ้าน โดยสัญญาว่าจะไปรับคืนในวันรุ่งขึ้น

「姉さん、もう一時間もその傘を見つめているわよ」と小青は戸口に寄りかかってからかいました。「そんなに気に入ったのなら、持ち主を探しに行ったらどう？彼は住所を教えてくれたじゃない」

"ท่านช่างใจดีเหลือเกิน ข้าจะดูแลร่มคันนี้อย่างดี และจะรอท่านมารับคืนที่บ้านของข้า" ไป๋ซู่เจินกล่าวด้วยความซาบซึ้ง

白素貞は少し顔を赤らめました。「すぐに返すのが筋というものよ、小青。これ以上持っているのは失礼だわ。それに、彼のご親切にきちんとお礼がしたいの」

วันรุ่งขึ้น หรื่อเซียนเดินทางมายังคฤหาสน์ที่ไป๋ซู่เจินและเสี่ยวชิงพักอยู่ เขาตื่นเต้นและประหม่าเล็กน้อยที่จะได้พบกับหญิงสาวที่งดงามผู้นั้นอีกครั้ง

小青は心得たようににやりと笑いました。「もちろん、『きちんと』ね。じゃあ行きましょう！その正直な若者がどこに住んでいるのか興味があるわ」

เมื่อเขามาถึง เขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเสี่ยวชิง ซึ่งพาเขาเข้าไปในห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ไม่นานนัก ไป๋ซู่เจินก็ปรากฏตัวขึ้นในชุดที่งดงามยิ่งกว่าเดิม

彼女たちは杭州の賑やかな通りを通り抜け、市の中心部近くにある小さく整頓された家にたどり着きました。ドアをノックすると、許仙がそれを開け、彼女たちだと分かった瞬間、彼の顔は驚きと喜びで明るくなりました。

"ท่านหรื่อเซียน ยินดีต้อนรับ" เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

「白さん！それに小青さん！」と彼は叫び、すぐに中へと招き入れました。「こんなに早く来てくださるとは思っていませんでした。どうぞ、入ってお茶でも召し上がってください」

หรื่อเซียนรู้สึกราวกับต้องมนต์สะกด เขาไม่อาจละสายตาจากเธอได้ ทั้งสองพูดคุยกันอย่างถูกคอ และความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

「傘をお返しに参りました、許様」と白素貞は言い、優雅なお辞儀とともに傘を彼に返しました。「昨日のご親切のおかげで、大変助かりました。本当に感謝しています」

"ร่มคันนี้เป็นเพียงข้ออ้างที่ทำให้เราได้พบกันอีกครั้ง ข้าดีใจที่ฝนตกในวันนั้น" หรื่อเซียนสารภาพด้วยความเขินอาย

許仙は客のためにお茶を注ぎましたが、その手は興奮でわずかに震えていました。「本当に何でもありません。お役に立てて嬉しいだけです。どうぞ、ゆっくりしていってください。お二人の旅の話をもっと聞きたいです」

ไป๋ซู่เจินหัวเราะเบาๆ "ข้าก็เช่นกัน ท่านหรื่อเซียน ข้าเชื่อว่าโชคชะตาได้นำพาให้เรามาพบกัน"

話しているうちに、白素貞は許仙の優しい精神と謙虚な性質にさらに惹かれていきました。彼は薬の仕事と病人を助けたいという願いについて話しました。彼が話す言葉の一つ一つが、彼が並外れた人格を持つ男性であるという彼女の感覚を強めました。

จากวันนั้นเป็นต้นมา หรื่อเซียนก็แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนไป๋ซู่เจินอยู่เสมอ ความรักของทั้งสองเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่สวยงามของเมืองหางโจว โดยที่หรื่อเซียนไม่รู้เลยว่าหญิงสาวที่เขารักนั้น แท้จริงแล้วคือปีศาจงูขาวผู้มีอิทธิฤทธิ์

「あなたは仕事についてとても情熱的に話されますね」と白素貞は言いました。「他人を癒やすというのは高貴な職業です」

「私がやりたいことはそれだけなのです」と許仙は答えました。「でも、まだまだ学ぶべきことがたくさんあります」

帰る前に、小青は天気が良くなったら景色を楽しむためにまた西湖で会おうと巧みに提案しました。許仙は熱心に同意し、謎めいた美しい白さんとより多くの時間を過ごせるという見込みに胸を高鳴らせました。姉妹が歩き去るとき、小青はささやきました。「彼はもう姉さんの魔法にかかっていると思うわ。魔法の力じゃなくてね！」白素貞はただ微笑むだけで、その心は千年の間よりも軽くなっていました。