李逵、梁山へ（หลี่ขุยขึ้นเขาเหลียง）

第6章：李逵、梁山へ

บทที่ 6: หลี่ขุยขึ้นเขาเหลียง

李逵は色の黒い大男でした。彼は率直な性格で、短気でした。彼は悪人を殺したため、政府に追われていました。

หลี่ขุยเป็นชายร่างใหญ่ผิวคล้ำ เขามีนิสัยตรงไปตรงมาและใจร้อน เนื่องจากเขาฆ่าคนเลว เขาจึงถูกทางการตามล่า

李逵は梁山泊に逃げ込み、宋江に出会いました。宋江は彼に勇気があるのを見て、梁山の英雄チームに加わるように頼みました。

หลี่ขุยหนีไปที่บึงเหลียงซานและพบซ่งเจียง ซ่งเจียงเห็นว่าเขามีความกล้าหาญจึงชวนเขาเข้าร่วมกลุ่มวีรบุรุษที่เหลียงซาน

李逵はとても喜び、言いました。「俺はずっと一人だったが、今やっと兄弟ができた。」

หลี่ขุยดีใจมากและพูดว่า "ข้าโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิต ตอนนี้ข้ามีพี่น้องแล้ว"

宋江は言いました。「ここでは皆兄弟だ。私たちは一緒に住み、一緒に戦う。」

ซ่งเจียงกล่าวว่า "ที่นี่ทุกคนเป็นพี่น้องกัน เราอยู่ด้วยกันและสู้ด้วยกัน"

李逵は梁山泊でとても幸せに暮らしました。彼は毎日武術を練習し、将来その悪人たちを倒すことを望んでいました。

หลี่ขุยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่บึงเหลียงซาน เขาฝึกฝนวรยุทธ์ทุกวัน โดยหวังว่าจะเอาชนะคนเลวเหล่านั้นได้ในอนาคต

ある日、李逵は母親が家で苦しい生活をしていると聞き、帰って会いたいと思いました。宋江は彼を帰らせ、気をつけるように言いました。

วันหนึ่ง หลี่ขุยได้ยินว่าแม่ของเขาลำบากมากที่บ้านเกิด และเขาอยากกลับไปหานาง ซ่งเจียงอนุญาตให้เขาไปและบอกให้ระวังตัว

李逵は家に帰り、母親が本当に大変な生活をしていることを知りました。彼は母親を梁山泊に連れて行きたかったのですが、途中で悪人に出会い、母親は虎に食べられてしまいました。李逵はとても悲しみました。彼は虎を殺し、梁山泊に戻りました。

หลี่ขุยกลับบ้านและพบว่าแม่ของเขาลำบากมากจริงๆ เขาต้องการพาแม่ไปที่บึงเหลียงซาน แต่ระหว่างทางเขาเจอคนร้ายและแม่ของเขาก็ถูกเสือกิน หลี่ขุยเสียใจมาก เขาฆ่าเสือแล้วกลับไปที่บึงเหลียงซาน