民衆の苦しみ（ความทุกข์ยากของประชาชน）

第4章：民衆の苦しみ

บทที่ 4: ความทุกข์ยากของประชาชน

旅の間、老残は無数の一般庶民の苦しみを見ました。彼らは貧困と困難の中で生活していましたが、誰も彼らに注意を払いませんでした。この状況は老残を心痛させました。

ระหว่างการเดินทาง เล่าชานเห็นความทุกข์ยากของสามัญชนนับไม่ถ้วน พวกเขาอาศัยอยู่ในความยากจนและความยากลำบาก แต่ไม่มีใครสนใจพวกเขา สถานการณ์นี้ทำให้เล่าชานปวดใจ

多くの農民が自然災害のために収穫を失いました。飢饉は彼らに子供を売ること、さらには自分自身を奴隷として売ることを余儀なくさせました。老残はこれらの光景を見て大きな悲しみを感じました。

เกษตรกรจำนวนมากสูญเสียพืชผลเนื่องจากภัยธรรมชาติ ความอดอยากบีบบังคับให้พวกเขาขายลูกและแม้แต่ขายตัวเองเป็นทาส เล่าชานรู้สึกเศร้าโศกอย่างยิ่งเมื่อเห็นฉากเหล่านี้

一部の職人もジレンマに直面しました。外国製品の流入により、地元の職人は市場を失い、その結果、多くの人々が失業しました。仕事を見つけることができず、彼らはわずかな貯金に頼って生計をかろうじて維持することしかできませんでした。

ช่างฝีมือบางคนก็เผชิญกับภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก การไหลบ่าเข้ามาของสินค้าต่างชาติทำให้ช่างฝีมือท้องถิ่นสูญเสียตลาด และหลายคนต้องตกงาน ด้วยความที่ไม่สามารถหางานทำได้ พวกเขาทำได้เพียงพึ่งพาเงินออมอันน้อยนิดเพื่อประทังชีวิต

都市の貧困層はさらに悲惨でした。彼らには土地も技術もなく、最も卑しい仕事しかできませんでした。それでも、彼らの収入は基本的なニーズをかろうじて維持できるだけであり、彼らの生活は非常に困難でした。

คนยากจนในเมืองยิ่งน่าสังเวช พวกเขาไม่มีที่ดินและไม่มีทักษะ และทำได้เพียงงานที่ต่ำต้อยที่สุด ถึงกระนั้น รายได้ของพวกเขาก็แทบจะไม่เพียงพอต่อความต้องการพื้นฐาน และชีวิตของพวกเขาก็ยากลำบากเป็นพิเศษ

老残はこれらすべての状況を記録しました。彼は、これらの記録を通じて、後世の人々がその時代の困難を理解することを望み、また、一部の人々の注意を喚起し、変化を促進することを望んでいました。

เล่าชานบันทึกสถานการณ์ทั้งหมดนี้ เขาหวังว่าผ่านบันทึกเหล่านี้ คนรุ่นหลังจะเข้าใจความยากลำบากของยุคนั้น และยังหวังว่าจะกระตุ้นความสนใจของบางคนและส่งเสริมการเปลี่ยนแปลง