司馬懿、権力を奪う（สุมาอี้ยึดอำนาจ）

第十二章：司馬懿、権力を奪う

บทที่ 12: สุมาอี้ยึดอำนาจ

諸葛亮の死後、魏の内部情勢は変化した。曹叡が魏の皇帝として後を継いだが、彼は若くて無能であり、朝廷の行政を制御することができなかった。大きな権力は徐々に司馬懿の手に落ちていった。

หลังการตายของขงเบ้ง สถานการณ์ภายในวุยก๊กเปลี่ยนไป โจยอยสืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิแห่งวุยก๊ก แต่ยังหนุ่มและไร้ความสามารถ ไม่สามารถควบคุมราชสำนักได้ อำนาจมหาศาลค่อยๆ ตกไปอยู่ในมือของสุมาอี้

司馬懿は大きな野心を持つ人物であった。彼は常に魏の玉座を狙っていたが、機は熟していなかった。諸葛亮の死後、外的な脅威は減少し、司馬懿は玉座を奪う準備を始めた。

สุมาอี้เป็นคนมีความทะเยอทะยานสูง เขาต้องการบัลลังก์ของวุยก๊กมาตลอด แต่เวลายังไม่สุกงอม หลังการตายของขงเบ้ง ภัยคุกคามภายนอกลดลง สุมาอี้เริ่มเตรียมการยึดอำนาจ

司馬懿は朝廷内で自らの勢力を育成し、反対派を排除した。彼は信頼できる部下を任命し、政敵を排除し、徐々に自分の地位を固めた。多くの忠実な官僚が彼によって陥れられ、朝廷の行政はますます暗黒となった。

สุมาอี้สร้างอิทธิพลส่วนตัวในราชสำนัก กำจัดผู้เห็นต่าง เขาแต่งตั้งคนสนิท กำจัดคู่แข่งทางการเมือง ค่อยๆ เสริมสร้างสถานะของตน ขุนนางผู้ซื่อสัตย์หลายคนถูกเขาทำร้าย ราชสำนักมืดมนลงทุกวัน

曹叡は司馬懿の野心に気づいていたが、それを止める力はなかった。司馬懿の勢力はすでに深く根付いており、彼に反対しようとする者は誰でも弾圧された。

แม้โจยอยจะตระหนักถึงความทะเยอทะยานของสุมาอี้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ อิทธิพลของสุมาอี้หยั่งรากลึก ใครก็ตามที่คิดต่อต้านเขาจะถูกปราบปราม

最終的に、司馬懿はクーデターを起こし、曹叡を廃位し、曹芳を皇帝として擁立した。実際には、司馬懿はすでに魏の実質的な支配者となっており、皇帝は単なる傀儡に過ぎなかった。

ในที่สุด สุมาอี้ก่อรัฐประหาร ปลดโจยอย ตั้งโจฮองเป็นจักรพรรดิ ในความเป็นจริง สุมาอี้กลายเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของวุยก๊ก จักรพรรดิเป็นเพียงหุ่นเชิดของเขา

司馬懿の権力奪取は、魏が衰退期に入ったことを示した。表面上は魏はまだ強力に見えたが、内部の腐敗と権力闘争はすでに往時の活力を奪っていた。

การยึดอำนาจของสุมาอี้ถือเป็นการเข้าสู่ยุคเสื่อมถอยของวุยก๊ก แม้ภายนอกวุยก๊กจะยังดูเข้มแข็ง แต่ความเน่าเฟะภายในและการต่อสู้แย่งชิงอำนาจได้พรากความมีชีวิตชีวาในอดีตไป