仏陀による罰（ถูกลงโทษโดยพระพุทธเจ้า）

第5章：仏陀による罰

บทที่ 5: ถูกลงโทษโดยพระพุทธเจ้า

孫悟空は桃源郷を守る責任がありましたが、桃は人を永遠に生きさせることができる貴重な果物であると聞きました。そこで彼はたくさんの桃を盗んで食べ、また桃の節句で大騒ぎを引き起こしました。玉帝はそれを知って非常に怒り、彼を捕らえるために二郎神楊戩（じろうしんようせん）を送りました。

ซุนหงอคงรับผิดชอบดูแลสวนท้อ แต่เขาได้ยินมาว่าลูกท้อเป็นผลไม้วิเศษที่ทำให้คนมีชีวิตยืนยาว เขาจึงขโมยและกินลูกท้อไปมากมาย และยังก่อความวุ่นวายในงานเลี้ยงลูกท้อ เง็กเซียนฮ่องเต้โกรธมากเมื่อรู้เรื่องนี้ และส่งเทพเอ้อหลางเซินมาจับกุมเขา

二郎神は武術に非常に優れており、孫悟空と戦いましたが、どちらも勝つことができませんでした。玉帝は太上老君（たいじょうろうくん）に、金剛圏を使って背後から孫悟空を攻撃し、彼を地面に倒すように命じました。孫悟空は天兵に捕らえられ、処刑台に縛り付けられました。

เอ้อหลางเซินเป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ที่มีทักษะสูงและต่อสู้กับซุนหงอคง และไม่มีใครเอาชนะใครได้ เง็กเซียนฮ่องเต้สั่งให้ไท่ซ่างเหล่าจวินใช้ห่วงเพชรโจมตีซุนหงอคงจากด้านหลัง ทำให้เขาล้มลง ซุนหงอคงถูกทหารสวรรค์จับตัวและมัดไว้ที่แท่นประหาร

しかし、孫悟空はすでに不老不死の桃を食べていたので、普通の罰では彼を殺すことは全くできませんでした。玉帝は彼を五行山の下に押し込め、自分の過ちを反省させなければなりませんでした。500年の間、彼はそこに閉じ込められたままでした。

อย่างไรก็ตาม ซุนหงอคงได้กินลูกท้อวิเศษไปแล้ว ดังนั้นการลงโทษธรรมดาจึงไม่สามารถฆ่าเขาได้เลย เง็กเซียนฮ่องเต้ต้องกดเขาไว้ใต้ภูเขาห้านิ้วเพื่อบังคับให้เขาสำนึกผิด เขาถูกขังอยู่ที่นั่นเป็นเวลาห้าร้อยปี