deafening

ภาษา: th

🇺🇸 /ˈdɛfənɪŋ/

📖 ความหมาย

  1. adjective
    หูดับตับไหม้; เงียบจนหูอื้อ
  2. verb
    ทำให้หูหนวก
  3. noun
    การทำให้หูหนวก

🔗 รายละเอียด

รูปแบบคำ

บุรุษที่ 3 เอกพจน์: deafens อดีต: deafened กริยาช่อง 3: deafened กริยา-ing: deafening

คำที่ใช้ร่วมกัน

deafening silencedeafening noisedeafening roardeafening sounddeafening blastdeafening applause

คำที่เกี่ยวข้อง

deafdeafnessdeafeninglydeafened

คำพ้องความหมาย

ear-splittingear-piercingthunderousblaringboomingear-splitting

คำตรงข้าม

quietsilentfaintsoft

คำที่มักสับสน

deaf
EN: 'Deaf' describes a person unable to hear; 'deafening' describes a sound so loud it could cause deafness.
th: 'Deaf' หมายถึงบุคคลที่ไม่สามารถได้ยิน; 'deafening' หมายถึงเสียงดังมากจนอาจทำให้หูหนวกได้

เคล็ดลับการสะกด

EN: Remember that 'deafening' derives from the verb 'deafen' (deaf + en), so it retains the '-en-' before '-ing'. Do not write 'deafing'.
th: จำไว้ว่า 'deafening' มาจากกริยา 'deafen' (deaf + en) ดังนั้นจึงคง '-en-' ไว้ก่อน '-ing' อย่าเขียน 'deafing'

💬 ตัวอย่าง

  1. The deafening roar of the jet engines made conversation impossible.

    เสียงคำรามของเครื่องยนต์ไอพ่นดังสนั่นจนไม่สามารถสนทนากันได้

  2. There was a deafening silence after the announcement.

    มีความเงียบที่น่าอึดอัดหลังจากการประกาศ

  3. The explosion was deafening everyone within a hundred meters.

    แรงระเบิดทำให้ทุกคนในระยะร้อยเมตรหูหนวก

  4. Prolonged exposure to loud machinery can result in the deafening of workers over time.

    การสัมผัสเครื่องจักรเสียงดังเป็นเวลานานอาจทำให้คนงานสูญเสียการได้ยินเมื่อเวลาผ่านไป