Wuthering Heights - Chapter 20
Wuthering Heights - บทที่ 20
Peace_on_the_Moors
ความสงบบนทุ่งมัวร์
Many years later, Mrs. Dean sat on the hill behind Wuthering Heights, watching the sunset over the moors. She was very old now, her white hair blowing in the wind, but her mind was still clear, and her heart was at peace.
หลายปีต่อมา คุณนายดีนนั่งอยู่บนเนินเขาหลัง Wuthering Heights ดูพระอาทิตย์ตกดินเหนือทุ่งมัวร์ ตอนนี้เธอแก่มากแล้ว ผมขาวปลิวไสวไปตามลม แต่สติสัมปชัญญะยังแจ่มใส และจิตใจสงบสุข
She thought about all the years she had spent at Wuthering Heights, all the people she had known, and all the stories she had witnessed. She remembered the wild, passionate love of Catherine and Heathcliff, and she remembered the gentle, enduring love of Cathy and Hareton.
เธอคิดถึงปีเวลาทั้งหมดที่ใช้ชีวิตที่ Wuthering Heights ผู้คนทั้งหมดที่เธอรู้จัก และเรื่องราวทั้งหมดที่เธอเป็นประจักษ์พยาน เธอจำความรักอันป่าเถื่อนและเร่าร้อนของแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์ได้ และจำความรักที่อ่อนโยนและยั่งยืนของแคธี่และแฮร์ตันได้
Two very different kinds of love, but both powerful in their own way. Catherine and Heathcliff's love had been destructive, burning everything in its path. Cathy and Hareton's love was healing, bringing life and hope to everyone around them.
ความรักสองแบบที่แตกต่างกันมาก แต่ทรงพลังในแบบของตัวเอง ความรักของแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์เป็นการทำลายล้าง เผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้า ความรักของแคธี่และแฮร์ตันเป็นการเยียวยา นำชีวิตและความหวังมาสู่ทุกคนรอบตัว
Below her, she could see the children playing in the garden. They were the great-grandchildren of the people whose stories she told, and they knew nothing of the darkness of the past. To them, Wuthering Heights was just a home, a place of warmth and love.
เบื้องล่าง เธอเห็นเด็กๆ เล่นกันในสวน พวกเขาเป็นเหลนของคนที่เธอเล่าเรื่องให้ฟัง และพวกเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความมืดมนในอดีต สำหรับพวกเขา Wuthering Heights เป็นแค่บ้าน สถานที่แห่งความอบอุ่นและความรัก
Mrs. Dean smiled. The cycle of hatred and revenge had finally been broken. Heathcliff's anger had died with him, and the new generation had chosen love instead of hate.
คุณนายดีนยิ้ม วงจรแห่งความเกลียดชังและการแก้แค้นถูกทำลายลงในที่สุด ความโกรธของฮีธคลิฟฟ์ตายไปพร้อมกับเขา และคนรุ่นใหม่เลือกความรักแทนความเกลียดชัง
The wind blew across the moors, carrying the scent of wildflowers and the sound of distant birds. It was a peaceful sound, very different from the howling wind that had once beaten against Wuthering Heights on stormy nights.
ลมพัดผ่านทุ่งมัวร์ นำกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าและเสียงนกร้องไกลๆ มาด้วย เป็นเสียงที่เงียบสงบ แตกต่างจากลมหวีดหวิวที่เคยซัดกระหน่ำ Wuthering Heights ในคืนพายุ
Mrs. Dean stood up slowly and made her way back to the house. The sun was setting, casting long shadows across the land. But the shadows were not dark and threatening. They were just shadows, marking the end of another beautiful day.
คุณนายดีนลุกขึ้นช้าๆ และเดินกลับบ้าน พระอาทิตย์กำลังตกดิน ทอดเงายาวพาดผ่านผืนดิน แต่เงาเหล่านั้นไม่มืดมนและน่ากลัว มันเป็นแค่เงา บอกเวลาสิ้นสุดของวันที่สวยงามอีกวัน
Inside Wuthering Heights, the family was gathering for dinner. There was laughter and conversation, the warmth of fire and the smell of good food. Mrs. Dean joined them, happy to be part of this peaceful, loving family.
ภายใน Wuthering Heights ครอบครัวกำลังรวมตัวกันเพื่อรับประทานอาหารเย็น มีเสียงหัวเราะและบทสนทนา ความอบอุ่นของไฟและกลิ่นหอมของอาหารรสเลิศ คุณนายดีนเข้าร่วมกับพวกเขา มีความสุขที่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวที่สงบสุขและเปี่ยมรักนี้
She thought one last time of Catherine and Heathcliff. Perhaps their ghosts did walk on the moors, as the villagers whispered. But if they did, they were no longer restless and angry. They had found peace at last, watching over the living, content in knowing that their story had not ended in darkness.
เธอคิดถึงแคทเธอรีนและฮีธคลิฟฟ์เป็นครั้งสุดท้าย บางทีผีของพวกเขาอาจเดินอยู่บนทุ่งมัวร์จริงๆ อย่างที่ชาวบ้านกระซิบกัน แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่ได้กระวนกระวายและโกรธแค้นอีกต่อไป พวกเขาพบความสงบสุขในที่สุด เฝ้าดูคนเป็น พอใจที่ได้รู้ว่าเรื่องราวของพวกเขาไม่ได้จบลงในความมืดมน
Wuthering Heights was finally at peace, and the moors were peaceful, and love had triumphed over hate.
Wuthering Heights สงบสุขในที่สุด และทุ่งมัวร์ก็เงียบสงบ และความรักได้ชัยชนะเหนือความเกลียดชัง
The End.
จบบริบูรณ์