Ulysses - Chapter 16
Ulysses - บทที่ 16
Bloom guided Stephen to a cabman's shelter, a late-night establishment serving coffee and food to Dublin's nocturnal workers. The place was shabby and poorly lit, but it offered warmth and sustenance.
บลูมพาสตีเฟนไปยังเพิงพักคนขับรถม้า เป็นร้านเปิดดึกที่ขายกาแฟและอาหารให้คนทำงานกลางคืนในดับลิน สถานที่ซอมซ่อและไฟสลัว แต่ให้ความอบอุ่นและอาหาร
They sat at a grimy table, and Bloom ordered coffee and buns. Stephen was recovering slowly, his mind clearing as the alcohol wore off. He seemed disoriented, uncertain how he had ended up in this place with this strange older man.
พวกเขานั่งที่โต๊ะสกปรก บลูมสั่งกาแฟและขนมปัง สตีเฟนค่อยๆ ฟื้นตัว แอลกอฮอล์เริ่มหมดฤทธิ์ หัวสมองเริ่มใสขึ้น เขาดูสับสน ไม่เข้าใจว่าทำไมมาอยู่ในที่แบบนี้กับชายสูงวัยแปลกหน้าคนนี้
An old sailor told improbable stories of his adventures at sea, claiming to have traveled the world and witnessed incredible events. The other patrons listened skeptically, knowing the tales were mostly fabricated but enjoying them nonetheless.
กะลาสีชราเล่าเรื่องเหลือเชื่อเกี่ยวกับการผจญภัยในทะเล อ้างว่าเดินทางไปทั่วโลกและเห็นสิ่งไม่น่าเชื่อ ลูกค้าคนอื่นฟังอย่างกังขา รู้ว่าเรื่องส่วนใหญ่แต่งขึ้น แต่ก็ยังสนุก
Bloom tried to engage Stephen in conversation, asking about his plans and ambitions. Stephen responded vaguely, still guarded and suspicious. He didn't understand why Bloom was helping him, what the older man wanted in return.
บลูมพยายามชวนสตีเฟนคุย ถามถึงแผนการและความทะเยอทะยาน สตีเฟนตอบเลี่ยงๆ ยังคงระแวดระวังและสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าทำไมบลูมถึงช่วยเขา ชายสูงวัยคนนี้ต้องการอะไรตอบแทน
"You're talented," Bloom said. "You could do great things with your life. But you need to take care of yourself, be more practical."
"เธอมีพรสวรรค์" บลูมบอก "เธอสามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตได้ แต่ต้องดูแลตัวเองและมองโลกตามความเป็นจริงหน่อย"
Stephen smiled bitterly. Practical advice from a practical man. But what did Bloom know of art, of the sacrifices required to create something meaningful? Still, there was kindness in Bloom's concern, genuine compassion.
สตีเฟนยิ้มแห้งๆ คำแนะนำแบบคนมองโลกตามจริงจากคนที่มองโลกตามจริง แต่บลูมจะรู้อะไรเรื่องศิลปะ เรื่องความเสียสละที่จำเป็นเพื่อสร้างสรรค์สิ่งที่มีความหมาย? กระนั้น ในความกังวลของบลูมก็มีความใจดี มีความห่วงใยที่บริสุทธิ์
They discussed music, and Bloom mentioned Molly's singing career. Perhaps Stephen could give her lessons, help her improve her technique? It would be a way for Stephen to earn money while pursuing his own artistic goals.
พวกเขาคุยเรื่องดนตรี และบลูมพูดถึงอาชีพนักร้องของมอลลี่ บางทีสตีเฟนอาจช่วยสอนเธอ ช่วยพัฒนาเทคนิค? มันจะเป็นวิธีที่สตีเฟนจะหาเงินได้ขณะตามล่าฝันทางศิลปะของตน
Stephen considered the offer noncommittally. He was tired, emotionally drained from the day's events. All he wanted was to sleep, to escape consciousness for a while.
สตีเฟนพิจารณาข้อเสนอโดยไม่รับปาก เขาเหนื่อยล้า หมดแรงทางอารมณ์จากเหตุการณ์ในวันนั้น สิ่งที่เขาต้องการคือนอนหลับ หนีจากสติสัมปชัญญะไปสักพัก
Bloom paid for their refreshments and suggested they continue to his home. Stephen agreed, too exhausted to argue or make other plans.
บลูมจ่ายค่าอาหารและเสนอให้ไปที่บ้านของเขา สตีเฟนตกลง เขาเหนื่อยเกินกว่าจะโต้เถียงหรือคิดแผนอื่น