Ulysses - Chapter 8
Ulysses - บทที่ 8
In the National Library, Stephen engaged in heated debate with Dublin's literary establishment. They discussed Shakespeare, arguing about the playwright's life and the meaning hidden in his works. Stephen presented his theory about Hamlet, claiming Shakespeare had written himself into the play.
ในหอสมุดแห่งชาติ สตีเฟนกำลังถกเถียงอย่างเผ็ดร้อนกับผู้มีอิทธิพลทางวรรณกรรมของดับลิน พวกเขาถกกันเรื่องเชกสเปียร์ โต้เถียงเกี่ยวกับชีวิตของนักเขียนบทละครและความหมายที่ซ่อนอยู่ในผลงาน สตีเฟนเสนอทฤษฎีเกี่ยวกับแฮมเล็ต โดยอ้างว่าเชกสเปียร์เขียนตัวเองลงไปในบทละคร
"The father is the ghost," Stephen argued passionately. "Shakespeare was both Hamlet and the murdered king. He was cuckolded by his brother, just as the king was murdered by his."
"พ่อคือผี" สตีเฟนโต้แย้งอย่างเร่าร้อน "เชกสเปียร์เป็นทั้งแฮมเล็ตและกษัตริย์ที่ถูกฆ่า เช่นเดียวกับที่กษัตริย์ถูกน้องชายฆ่า เขาก็ถูกน้องชายแย่งภรรยาไป"
The librarians and scholars listened skeptically. Stephen's theory was unconventional, challenging accepted interpretations. But he defended it vigorously, marshaling evidence from Shakespeare's biography and the plays themselves.
บรรณารักษ์และนักวิชาการฟังอย่างกังขา ทฤษฎีของสตีเฟนแหวกแนวและท้าทายการตีความทั่วไป แต่เขาปกป้องมันอย่างแข็งขัน รวบรวมหลักฐานจากชีวประวัติของเชกสเปียร์และตัวบทละครเอง
Buck Mulligan burst into the library, disrupting the serious discussion with his usual theatrical flair. He mocked Stephen's theory, making jokes and drawing attention to himself. The others laughed, grateful for the relief from intense intellectual debate.
บัค มัลลิแกน บุกเข้ามาในห้องสมุด ขัดจังหวะการสนทนาจริงจังด้วยน้ำเสียงเล่นละครตามปกติของเขา เขาล้อเลียนทฤษฎีของสตีเฟน ปล่อยมุขตลกและดึงความสนใจมาที่ตัวเอง คนอื่นหัวเราะ ขอบคุณที่ได้ผ่อนคลายจากการถกเถียงทางปัญญาที่ตึงเครียด
Stephen felt his anger rising but controlled it. Buck always did this, always undermined him in public. Their friendship, if it could be called that, was built on Buck's dominance and Stephen's resentment.
สตีเฟนรู้สึกโกรธแต่ระงับไว้ บัคเป็นแบบนี้เสมอ ทำให้เขาดูแย่ต่อหน้าคนอื่น มิตรภาพของพวกเขา หากจะเรียกว่าอย่างนั้น ตั้งอยู่บนการครอบงำของบัคและความขุ่นเคืองของสตีเฟน
The discussion continued, ranging over literature, philosophy, and art. These men were Dublin's intellectuals, its cultural elite. Yet Stephen felt disconnected from them, unable to truly belong to their circle. His poverty set him apart, as did his uncompromising artistic vision.
การอภิปรายดำเนินต่อไปเรื่องวรรณกรรม ปรัชญา ศิลปะ ชายเหล่านี้คือปัญญาชนของดับลิน ชนชั้นนำทางวัฒนธรรม แต่สตีเฟนรู้สึกแปลกแยก ไม่สามารถเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มได้อย่างแท้จริง ความยากจนทำให้เขาโดดเดี่ยว เช่นเดียวกับวิสัยทัศน์ทางศิลปะที่ไม่ยอมประนีประนอม
As the afternoon wore on, Stephen grew restless. He had said what he came to say, presented his theory for their consideration. Whether they accepted it or not mattered little. He would continue his work regardless, following his artistic conscience wherever it led.
เมื่อบ่ายคล้อย สตีเฟนเริ่มกระสับกระส่าย เขาพูดสิ่งที่ต้องพูด เสนอสมมติฐานให้พิจารณา พวกเขาจะยอมรับหรือไม่แทบไม่สำคัญ เขาจะทำตามมโนธรรมทางศิลปะของตน ไม่ว่าจะพาไปที่ใด
Leaving the library, Stephen felt both exhilarated and exhausted. The intellectual combat had energized him, but also reminded him of his isolation in Dublin's literary world.
เมื่อออกจากห้องสมุด สตีเฟนรู้สึกทั้งฮึกเหิมและเหนื่อยล้า การต่อสู้ทางปัญญาให้พลังแก่เขา แต่ก็ย้ำเตือนถึงความโดดเดี่ยวในโลกวรรณกรรมของดับลิน