Ulysses - Chapter 7
Ulysses - บทที่ 7
Bloom walked through Dublin's streets at lunchtime, his stomach rumbling with hunger. The city was alive with people rushing to restaurants and pubs, seeking sustenance and companionship. He passed shop windows displaying food, each one tempting him with its offerings.
บลูมเดินไปตามถนนในดับลินในช่วงพักกลางวัน ท้องร้องด้วยความหิว เมืองคึกคักไปด้วยผู้คนที่เร่งรีบไปร้านอาหารและผับ แสวงหาอาหารและเพื่อนฝูง เขาเดินผ่านหน้าต่างร้านอาหาร แต่ละแห่งล้วนยั่วยวนเขา
He thought about where to eat, considering various options. The Burton restaurant was nearby, but when he peered through its window, the sight of men eating greedily disgusted him. They tore at their food like animals, mouths open, faces red with exertion.
เขาพิจารณาว่าจะกินที่ไหน ทบทวนตัวเลือกต่างๆ ร้านอาหารเบอร์ตันอยู่ใกล้ๆ แต่เมื่อมองผ่านหน้าต่าง เขาขยะแขยงภาพผู้ชายกินกันอย่างตะกละตะกลาม พวกเขาดูเหมือนสัตว์ อ้าปาก หน้าแดง ฉีกทึ้งอาหาร
Turning away, Bloom sought somewhere more civilized. He entered Davy Byrne's pub, a quieter establishment where he could eat in peace. The bartender greeted him warmly, and Bloom ordered a gorgonzola cheese sandwich and a glass of burgundy.
บลูมหันหลังกลับ มองหาสถานที่ที่มีอารยธรรมกว่านี้ เขาเข้าไปในผับเดวี่ เบิร์น ที่นั่นเงียบกว่าและสงบกว่า บาร์เทนเดอร์ต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น และบลูมสั่งแซนด์วิชชีสกอร์กอนโซลากับไวน์เบอร์กันดีแก้วหนึ่ง
As he ate, Bloom's mind wandered to Molly and Blazes Boylan. The afternoon appointment loomed in his thoughts, unavoidable and painful. He checked his watch repeatedly, calculating how much time remained before the inevitable meeting.
ระหว่างทานอาหาร ความคิดของบลูมล่องลอยไปถึงมอลลี่และเบลซเซส บอยแลน การนัดพบยามบ่ายผุดขึ้นในใจ หลีกเลี่ยงไม่ได้และเจ็บปวด เขาเช็คนาฬิกาหลายครั้ง คำนวณเวลาที่เหลือก่อนการพบกันที่ไม่อาจเลี่ยง
Other patrons came and went, their conversations washing over him. Bloom heard fragments of gossip, business deals, and political opinions. Dublin was a small city where everyone knew everyone else's business, or thought they did.
ลูกค้าคนอื่นเข้าออก บทสนทนาของพวกเขาลอยเข้าหู บลูมได้ยินข่าวลือ การเจรจาธุรกิจ ความคิดเห็นทางการเมือง ดับลินเป็นเมืองเล็กๆ ที่ทุกคนรู้เรื่องของคนอื่น หรือคิดว่ารู้
He finished his modest lunch and paid the bill, leaving a small tip. The food had been good, but it sat uneasily in his stomach. Nothing could distract him from the knowledge of what was happening at home this afternoon.
เขาทานมื้อเที่ยงเรียบง่ายเสร็จ จ่ายเงินและวางทิปเล็กน้อย อาหารรสชาติดีแต่ไม่สบายท้อง ไม่มีอะไรเบี่ยงเบนความสนใจเขาจากความรู้เรื่องที่จะเกิดขึ้นที่บ้านบ่ายนี้ได้
Stepping back into the street, Bloom resolved to keep busy. He would visit the museum, run errands, anything to occupy his mind. Time would pass whether he worried or not. He might as well try to enjoy the day.
กลับออกมาที่ถนน บลูมตัดสินใจทำตัวให้ยุ่ง เข้าพิพิธภัณฑ์ ซื้อของ ใช้สมองคิดเรื่องอื่น จะกังวลหรือไม่ เวลาก็เดินไป ดีกว่าพยายามสนุกกับวันนี้