Sons and Lovers - Chapter 7
ลูกชายและคนรัก - บทที่ 7
The kiss happened in summer, in the fields behind the Leivers farm. The air was warm and thick with the smell of flowers and earth.
รอยจูบนั้นเกิดขึ้นในฤดูร้อน บริเวณทุ่งนาหลังฟาร์มลีเวอร์ส อากาศอบอุ่นและอบอวลไปด้วยกลิ่นของดอกไม้และพื้นดิน
Paul had wanted to kiss Miriam for a long time. He thought about her constantly, dreamed about her, and when they were together, he could barely think at all.
พอลอยากจูบมิเรียมมานานแล้ว เขาคิดถึงเธอตลอดเวลา ฝันถึงเธอ และเมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกัน เขาก็แทบจะไม่สามารถคิดอะไรได้เลย
"You are so beautiful," he said to her that day, his voice low and uncertain.
"คุณสวยมาก" เขาบอกเธอในวันนั้น ด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาและไม่มั่นใจ
Miriam looked at him with her large eyes. "Do you really think so?"
มิเรียมมองเขาด้วยดวงตากลมโตของเธอ "คุณคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ"
"Yes," Paul said. "More than you know."
"ใช่" พอลพูด "มากกว่าที่คุณรู้เสียอีก"
He leaned forward and kissed her. It was gentle at first, a shy exploration of this new intimacy. But as the moments passed, something in Paul stirred—a hunger, a need that went beyond simple affection.
เขาโน้มตัวไปข้างหน้าและจูบเธอ ในตอนแรกมันช่างนุ่มนวล เป็นการสำรวจความใกล้ชิดใหม่นี้อย่างประหม่า แต่เมื่อเวลาผ่านไป บางสิ่งก็ตื่นขึ้นในตัวพอล — ความหิวโหย ความต้องการที่ไปไกลกว่าแค่ความรักใคร่
Miriam pulled back, her face flushed and confused. "Paul, we should not."
มิเรียมผละออก ใบหน้าของเธอแดงก่ำและสับสน "พอล เราไม่ควรทำแบบนี้นะ"
"Why not?" Paul asked, feeling rejected.
"ทำไมล่ะ" พอลถาม รู้สึกเหมือนถูกปฏิเสธ
"It is not right," she said. "We are not married."
"มันไม่ถูกต้อง" เธอกล่าว "เรายังไม่ได้แต่งงานกันนะ"
Paul felt a wave of frustration. Why did everything have to be so complicated? Why couldn't he just love Miriam without all these restrictions?
พอลรู้สึกถึงคลื่นแห่งความหงุดหงิด ทำไมทุกอย่างถึงต้องซับซ้อนขนาดนี้ ทำไมเขาถึงไม่สามารถรักมิเรียมโดยปราศจากข้อจำกัดเหล่านี้ทั้งหมดได้
But he knew Miriam was a religious girl, raised to believe that physical love was something sacred, to be saved for marriage.
แต่เขารู้ว่ามิเรียมเป็นเด็กสาวที่เคร่งศาสนา ถูกเลี้ยงดูมาให้เชื่อว่าความรักทางกายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่จะต้องเก็บรักษาไว้สำหรับการแต่งงาน
"I am sorry," he said, stepping back. "I should not have done that."
"ผมขอโทษ" เขาพูดพร้อมกับก้าวถอยหลัง "ผมไม่ควรทำแบบนั้น"
Miriam looked at him, her expression troubled. "I am not angry, Paul. I just want to do what is right."
มิเรียมมองเขาด้วยสีหน้ากังวล "ฉันไม่ได้โกรธนะพอล ฉันแค่อยากทำในสิ่งที่ถูกต้อง"
They walked home in silence, the air between them changed now, filled with the awkwardness of what had happened.
พวกเขาเดินกลับบ้านอย่างเงียบๆ บรรยากาศระหว่างพวกเขาเปลี่ยนไปแล้วในตอนนี้ เต็มไปด้วยความอึดอัดกับสิ่งที่เกิดขึ้น
Paul thought about the kiss all the way home. He felt guilty, but also excited, more alive than he had ever felt before. He didn't know what this meant, but he knew that something had changed between them forever.
พอลคิดถึงรอยจูบนั้นตลอดทางกลับบ้าน เขารู้สึกผิด แต่ก็ตื่นเต้นเช่นกัน รู้สึกมีชีวิตชีวามากกว่าที่เคยเป็นมา เขาไม่รู้ว่านี่หมายความว่าอย่างไร แต่เขารู้ว่าบางสิ่งระหว่างพวกเขาได้เปลี่ยนไปตลอดกาลแล้ว