Chapter 14: Emma's Death
บทที่ 14: ความตายของเอ็มมา
After hours of suffering, Emma finally died in Charles's arms. Her death was painful and undignified, with her body contorted by the poison that had destroyed her. Charles was heartbroken, unable to comprehend how his beloved wife could be gone forever.
หลังจากทนทุกข์ทรมานหลายชั่วโมง ในที่สุดเอ็มมาก็เสียชีวิตในอ้อมแขนของชาร์ลส์ ความตายของเธอเจ็บปวดและไร้ศักดิ์ศรี ร่างกายบิดเบี้ยวด้วยพิษที่ทำลายเธอ ชาร์ลส์หัวใจสลาย ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าภรรยาที่รักของเขาจากไปตลอดกาล
The funeral was held the next day. Homais, the pharmacist, gave a speech praising Emma's virtue, knowing full well that she had died by her own hand. The hypocrisy of the town's people was evident as they mourned a woman they had gossiped about.
งานศพจัดขึ้นในวันรุ่งขึ้น โฮเมส์ เภสัชกร กล่าวสุนทรพจน์ยกย่องคุณธรรมของเอ็มมา ทั้งที่รู้ดีว่าเธอฆ่าตัวตาย ความหน้าซื่อใจคดของชาวเมืองปรากฏชัดเมื่อพวกเขาไว้อาลัยให้กับผู้หญิงที่พวกเขาเคยนินทา
Charles spent days sitting beside Emma's grave, unable to accept that she was dead. He still loved her and could not understand why she had taken her own life. The truth about her debts and affairs would remain hidden from him forever.
ชาร์ลส์ใช้เวลาหลายวันนั่งข้างหลุมศพของเอ็มมา ไม่สามารถยอมรับว่าเธอตายแล้ว เขายังคงรักเธอและไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงฆ่าตัวตาย ความจริงเกี่ยวกับหนี้สินและการนอกใจของเธอจะถูกซ่อนจากเขาตลอดไป
Emma's death was the tragic end of a woman who had been unable to find happiness in reality. Her romantic dreams had led her to destruction, and she died without ever understanding the simple love and contentment that Charles had offered her.
ความตายของเอ็มมาเป็นจุดจบที่น่าเศร้าของผู้หญิงที่ไม่สามารถหาความสุขในความเป็นจริงได้ ความฝันแสนโรแมนติกนำเธอไปสู่ความหายนะ และเธอตายโดยไม่เข้าใจความรักและความพึงพอใจที่เรียบง่ายที่ชาร์ลส์มอบให้