Chapter 12: The Creature's Death
บทที่ 12: การตายของสิ่งมีชีวิต
Consumed by a crushing sense of remorse and meaningless existence, the creature announced his intention to end his own life by immolating himself on a funeral pyre. He chose self-destruction rather than continuing to live as a tormented being, universally despised and utterly alone.
ถูกครอบงำด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและความรู้สึกไร้จุดหมายของการดำรงอยู่ สิ่งมีชีวิตนั้นประกาศความตั้งใจที่จะฆ่าตัวตายด้วยการเผาตัวเองบนกองฟืน เขาเลือกการทำลายตนเองมากกว่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ทรมาน ถูกรังเกียจโดยทั่วไปและโดดเดี่ยวอย่างสิ้นเชิง
The creature's decision represented the ultimate tragedy of Victor's scientific experiment—both creator and creation destroyed by their interconnected fates, with neither finding redemption or peace. Their parallel deaths symbolized the catastrophic consequences of unethical scientific experimentation and the profound moral responsibility that accompanies scientific discovery.
การตัดสินใจของสิ่งมีชีวิตนั้นแสดงถึงโศกนาฏกรรมขั้นสูงสุดของการทดลองทางวิทยาศาสตร์ของวิคเตอร์ ทั้งผู้สร้างและผู้ถูกสร้างถูกทำลายโดยชะตากรรมที่เชื่อมโยงกัน ไม่มีใครพบการไถ่บาปหรือความสงบสุข ความตายที่ขนานกันของพวกเขาเป็นสัญลักษณ์ของผลที่ตามมาจากการทำลายล้างของการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่ไร้จริยธรรม และความรับผิดชอบทางศีลธรรมอันลึกซึ้งที่มาพร้อมกับการค้นพบทางวิทยาศาสตร์
The novel ends with this powerful statement about the dangers of pursuing knowledge without ethical consideration and the ultimate price that must be paid for transgressing against natural laws.
นวนิยายเรื่องนี้จบลงด้วยคำแถลงอันทรงพลังเกี่ยวกับอันตรายของการแสวงหาความรู้โดยปราศจากการพิจารณาทางจริยธรรม และราคาขั้นสูงสุดที่ต้องจ่ายสำหรับการละเมิดกฎธรรมชาติ