Chapter 19: The Pagoda Collapses
บทที่ 19: เจดีย์พังทลาย
The collapse of the Leifeng Pagoda was a sign to Xu Xian, who was still living in the distant monastery. He felt a sudden, profound change in the air and knew that his wife had been freed. He immediately set out for Hangzhou, his old legs finding a new strength.
สวี่เมิ่งเจียวคุกเข่าอ้อนวอนต่อสวรรค์หน้าเจดีย์เหลยเฟิง ขณะที่เสี่ยวชิงใช้พลังเวทมนตร์โจมตีเจดีย์ ความกตัญญูของลูกชายและความมุ่งมั่นของน้องสาว ทำให้สวรรค์ไม่อาจเมินเฉยได้
When he arrived at the shores of the West Lake, he saw the ruins of the tower and the crowd gathered around the three figures. He pushed through the people, his eyes searching for the one face he had never forgotten.
ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม สายฟ้าฟาดลงมาที่ยอดเจดีย์อย่างรุนแรง แผ่นดินสั่นสะเทือน เล่ากันว่าเทพเจ้ามังกรแห่งทะเลสาบซีหูได้ดูดน้ำในทะเลสาบจนแห้งเหือด ตามคำสาปที่ฟาไห่เคยกล่าวไว้
"Suzhen?" he called out, his voice weak but full of hope.
"ครืนนนนน!" เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เจดีย์เหลยเฟิงเริ่มแตกร้าวและพังทลายลงมาเป็นกองอิฐกองปูน
Bai Suzhen turned and saw her husband. He was older now, his hair gray and his face lined with age, but to her, he was still the kind young man who had lent her an umbrella in the rain.
ท่ามกลางฝุ่นควันที่ตลบอบอวล ร่างของหญิงงามในชุดสีขาวค่อยๆ ปรากฏขึ้น ไป๋ซู่เจินเป็นอิสระแล้ว!
"Xu Xian!" she cried, running to him. They met in the middle of the crowd, their embrace a testament to a love that had survived twenty years of separation and suffering.
"ท่านแม่!" สวี่เมิ่งเจียววิ่งเข้าไปกอดแม่ด้วยความดีใจ
"I never stopped praying for you," Xu Xian whispered into her hair.
"พี่สาว!" เสี่ยวชิงโผเข้ากอดพี่สาวทั้งน้ำตา
"And I never stopped loving you," she replied.
"ท่านพี่..." ไป๋ซู่เจินมองไปที่หรื่อเซียนที่ยืนรออยู่
Mengjiao and Xiaoqing stood by, watching the reunion with tears in their eyes. The family was finally complete. The top scholar, the devoted husband, the powerful sister, and the legendary spirit—they stood together as a symbol of hope and perseverance.
ครอบครัวที่พลัดพรากกันมานานกว่า 20 ปี ได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้ง ท่ามกลางความปิติยินดีของทุกคน
The Emperor, hearing of the successful reunion, granted the family a special estate in Hangzhou, where they could live in peace. He also declared that the story of their love should be recorded and shared with future generations, so that all might know the power of devotion and forgiveness. The tragedy of the past was finally replaced by the promise of a peaceful future. The white snake was no longer a prisoner, and the mortal was no longer alone. Their story had become a part of the very fabric of Hangzhou, as enduring as the willows of the West Lake.