Chapter 16: The Truth Revealed
บทที่ 16: ความจริงเปิดเผย
The time for the imperial examinations arrived, and Mengjiao traveled to the capital to compete against the best scholars in the empire. His performance was legendary. He answered every question with such wisdom and clarity that the Emperor himself was impressed. Mengjiao was awarded the title of 'Zhuangyuan', the top scholar of the land.
หลังจากสอบเสร็จ สวี่เมิ่งเจียวเดินทางกลับบ้านและได้พบกับเสี่ยวชิงที่กลับมาจากฝึกวิชา เสี่ยวชิงเห็นว่าหลานชายโตเป็นหนุ่มแล้ว จึงตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้เขาฟัง
He returned to Hangzhou in a grand procession, celebrated by the entire city. But before he went to the celebrations, he visited his aunt. "I have achieved what I set out to do," he said. "Now, please, tell me the truth. I know there is more to my family's story than you have told me."
"เมิ่งเจียว แม่ของเจ้าไม่ได้ไปปฏิบัติธรรมที่ไหน ท่านถูกขังอยู่ใต้เจดีย์เหลยเฟิงเพราะถูกคนใจร้ายรังแก" เสี่ยวชิงเล่าเรื่องราวทั้งหมดด้วยความคับแค้นใจ
His aunt looked at the young man, now dressed in the magnificent robes of a top scholar, and realized she could no longer keep the secret. She took him to the shores of the West Lake and pointed to the Leifeng Pagoda.
สวี่เมิ่งเจียวได้รับรู้ความจริงก็ตกตะลึงและโกรธแค้นแทนแม่ "ท่านน้า ข้าจะไปช่วยท่านแม่! ข้าจะไปพังเจดีย์นั่น!"
"Your mother is not dead, Mengjiao," she said, her voice trembling. "She is trapped beneath that tower. She was a white snake spirit who loved your father. She was imprisoned by the monk Fahai because of her magic and the sins she committed out of love."
"ใจเย็นๆ หลานรัก ตอนนี้เจ้าต้องมุ่งมั่นกับการสอบจอหงวนให้ได้ก่อน เมื่อเจ้ามีอำนาจวาสนา เราจะหาทางช่วยแม่ของเจ้าได้ง่ายขึ้น" เสี่ยวชิงเตือนสติ
Mengjiao stood in silence, his mind racing. Everything finally made sense—the dreams, the feeling of being watched, the connection to the pagoda. He felt a surge of anger toward Fahai, but also a deep, overwhelming love for his mother.
สวี่เมิ่งเจียวเข้าใจและตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องสอบได้ที่หนึ่ง เพื่อนำเกียรติยศมาสู่ตระกูลและหาทางช่วยแม่ให้ได้ เขาไปกราบไหว้ที่หน้าเจดีย์เหลยเฟิง และสัญญากับแม่ว่า "ท่านแม่ รอข้านะ ข้าจะพาตระกูลของเรากลับมายิ่งใหญ่ และจะช่วยท่านออกมาให้ได้"
"She sacrificed everything for us," he whispered. "And she has been suffering in darkness for twenty years. I will not let her stay there a moment longer. I will use my new status and my voice to demand her freedom. No stone can keep a mother from her son."
เสียงสะอื้นของเขาดังก้องไปถึงหูของไป๋ซู่เจินที่อยู่ใต้เจดีย์ นางรู้สึกปลาบปลื้มใจที่ลูกชายเติบโตมาเป็นคนดีและกตัญญูเช่นนี้
He knelt before the pagoda, his top scholar's robes dusting the ground. "Mother! It is I, Mengjiao! I know the truth now! I am here to bring you home!" Inside the pagoda, Bai Suzhen heard his voice and wept with joy. The final battle for her freedom was about to begin.