Chapter 14: Xiaoqing's Vow
บทที่ 14: คำสาบานของเสี่ยวชิง
As Xu Mengjiao grew, Xiaoqing realized that she could not stay with him forever. Her presence as a spirit was beginning to draw unwanted attention, and she needed to focus on her own spiritual cultivation if she ever hoped to free her sister.
หลังจากที่ไป๋ซู่เจินถูกขัง เสี่ยวชิงรู้สึกโกรธแค้นและเสียใจอย่างสุดซึ้ง เธอรู้ว่าด้วยพลังของเธอในตอนนี้ ไม่สามารถเอาชนะฟาไห่และช่วยพี่สาวออกมาได้
One night, she stood by the boy's bed as he slept. "You are a fine young man, Mengjiao," she whispered, a tear running down her cheek. "Your father would be proud. But I must leave you now. I must go to the mountains and train until my power is great enough to break the seal on the pagoda."
"ข้าสาบาน! ข้าจะกลับไปบำเพ็ญเพียรที่ภูเขา ข้าจะฝึกฝนวิชาให้เก่งกล้า แล้ววันหนึ่ง ข้าจะกลับมาจัดการกับเจ้าโล้นฟาไห่ และพังเจดีย์บ้าๆ นี่เพื่อช่วยพี่สาวของข้า!" เสี่ยวชิงประกาศก้องหน้าเจดีย์เหลยเฟิง
She left a letter for Xu Xian's sister, explaining that she had to depart but would return one day. Then, with a final look at the house that had been her home for so long, she transformed back into a green snake and disappeared into the night.
เสี่ยวชิงกล่าวลาหรื่อเซียนและหลานชาย "ดูแลตัวเองให้ดี ข้าจะกลับมาเมื่อข้าพร้อม"
Xiaoqing returned to the deep forests and high peaks where she and Bai Suzhen had first lived. She spent the next twenty years in intense meditation and training. She faced fierce storms, fought powerful demons, and pushed her magical abilities to their absolute limits. Every moment of pain and exhaustion was fueled by the image of her sister trapped in the darkness.
จากนั้น เธอก็เหาะกลับไปยังป่าลึกในภูเขา เพื่อเก็บตัวฝึกวิชาอย่างหนักหน่วง เธอเปลี่ยนความโกรธแค้นให้เป็นพลังมุ่งมั่น รอคอยวันที่เธอจะกลับมาชำระแค้นและทวงคืนความยุติธรรมให้กับพี่สาว
"I will not fail," she vowed, her voice echoing through the mountains. "I will return to Hangzhou, and I will tear down that pagoda stone by stone if I have to. Fahai will know the true power of a sister's love."
หรื่อเซียนเลี้ยงดูสวี่เมิ่งเจียวเพียงลำพัง โดยมีความหวังลึกๆ ว่า สักวันหนึ่ง ครอบครัวของเขาจะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง
While Xiaoqing trained, Mengjiao grew into a brilliant and kind-hearted young man. He was a gifted scholar, and he felt a deep connection to the history and legends of his city. He often visited the West Lake, drawn to the Leifeng Pagoda by a feeling he couldn't explain. He felt as if the stones were calling to him, whispering secrets of a past he had never known. The stage was being set for the final chapter of their story, as the power of the next generation began to rise.